Lawina wniosków w konsulatach na Wyspach Kanaryjskich
Nadzwyczajna regularizacja osób migrujących, zapowiedziana przez rząd Hiszpanii, spowodowała gwałtowny wzrost liczby zapytań w urzędach konsularnych archipelagu. Dzięki nowej inicjatywie nawet 30 tysięcy osób mogłoby uregulować swój status administracyjny na Wyspach Kanaryjskich, które są jednym z terytoriów najbardziej narażonych na przepływy migracyjne. Ta liczba stanowi 5,2% szacowanego ogólnokrajowego całkowitego wyniku. W skali całego państwa ocenia się, że do legalizacji swojej sytuacji administracyjnej mogłoby uzyskać dostęp około pół miliona migrantów.
Gdzie odnotowano największy wzrost zainteresowania?
Wzrost zapotrzebowania na wyspach był szczególnie odczuwalny w takich konsulatach jak ten reprezentujący Maroko. Po ogłoszeniu decyzji rządu centralnego instytucja potwierdziła nagły wzrost liczby zapytań składanych przez obywateli marokańskich. Podobna sytuacja ma miejsce w przypadku Wenezueli, która jest jednym z głównych krajów pochodzenia migrantów na Kanarach. Według oficjalnych rejestrów na wyspach mieszka około 83 tysięcy Wenezuelczyków – społeczność ta odnotowała stały wzrost w ciągu ostatniej dekady i stanowi już 3,7% ogółu zameldowanej populacji.
Główne zapytania i wymagania proceduralne
W tym kontekście Konsulat Wenezueli szacuje, że napływ petentów zwiększył się o 5-10%, przyznając jednocześnie, że wzrost ten następuje stopniowo. Główne żądania obywateli koncentrują się na aktualizacji paszportów, jednak we wszystkich konsulatach najczęściej powtarzającym się zapytaniem jest to dotyczące zaświadczenia o niekaralności. Ten scenariusz odpowiada wymogom koniecznym do skorzystania z planu regularizacji: jednym z warunków jest brak rejestru karnego oraz bycie zagrożeniem dla porządku publicznego.
Jednakże, jak ostrzega sekretarz generalny korpusu konsularnego w Las Palmas i konsul Peru, René Zevallos, pośpiech w uzyskaniu tego dokumentu może przynieść efekt przeciwny do zamierzonego, zwłaszcza jeśli weźmie się pod uwagę, że jego ważność wynosi tylko trzy miesiące. W tym kontekście uważa on, że wielu obywateli niepotrzebnie wyprzedza terminy. Przewiduje się, że okres na skorzystanie z regularizacji rozpocznie się na początku kwietnia i pozostanie otwarty do 30 czerwca.
Kto może skorzystać z programu i jakie są dalsze kroki?
Od tego momentu administracja będzie miała maksymalnie trzy miesiące na wydanie decyzji. Niemniej jednak, od chwili przyjęcia wniosku do rozpatrzenia – procedura, która nie powinna przekraczać dwóch tygodni – zainteresowane osoby będą mogły natychmiast podjąć legalną pracę. Inicjatywa przewiduje dwa profile beneficjentów. Po pierwsze, obejmuje tych, którzy złożyli wniosek o ochronę międzynarodową przed 31 grudnia 2025 roku, niezależnie od tego, czy sprawa została rozstrzygnięta pozytywnie czy negatywnie.
Po drugie, środek ten dotyczy tak zwanych migrantów ekonomicznych, pod warunkiem, że będą mogli udowodnić swój pobyt w Hiszpanii od co najmniej 31 lipca 2025 roku, co oznacza konieczność wykazania ciągłego pobytu przez minimum pięć miesięcy na terytorium kraju przed końcem roku.
Specyfika sytuacji Wenezuelczyków i pozostające niejasności
W konkretnym przypadku Wenezueli konsulat przewiduje, że będzie w stanie bez trudu obsłużyć liczbę wniosków, które mogą wpłynąć. Takie oczekiwania dyktuje rzeczywistość populacji wenezuelskiej na Kanarach: większość obywateli nie znajduje się już w sytuacji nieregularnej, więc znaczna część posiada obecnie uregulowany status administracyjny. Mimo to szacują, że ich zdolność obsługi sięga od 200 do 300 spraw dziennie. Nie ma jednak dokładnych danych, ilu Wenezuelczyków mogłoby skorzystać z tej inicjatywy, ponieważ dane dotyczące osób w sytuacji nieregularnej należą do kompetencji organów ścigania.
Pomimo silnego wzrostu liczby próśb, który Zevallos określa jako „niesamowity”, przedstawiciel konsularny przypomina, że rząd jeszcze nie sprecyzował parametrów, które zostaną wykorzystane do podjęcia decyzji o przyznaniu lub odmowie rozpatrzenia spraw. W przypadkach, gdy dana osoba wszczęła już wcześniej postępowanie w sprawie regularizacji – na przykład na podstawie zakorzenienia – wniosek ten prawdopodobnie straciłby moc po przystąpieniu do nowego nadzwyczajnego procesu. Nadal istnieje jednak niepewność co do tego, co by się stało, gdyby administracja wydała niekorzystną decyzję w tym nowym postępowaniu: nie jest jasne, czy zainteresowany powinien rozpocząć procedurę od zera, czy też mógłby wznowić poprzednią sprawę.

