inwentaryzacja dziedzictwa geneto los baldios teneryfa

Ponad 180 zabytków odkrytych w Geneto i Los Baldíos na Teneryfie

Nieznane oblicze Teneryfy: 182 zabytki odkryte w sercu wyspy

Władze San Cristóbal de La Laguna ogłosiły w minionym tygodniu wyniki szczegółowego spisu dziedzictwa etnograficznego dzielnic Geneto i Los Baldíos. To efekt niemal rocznej, wnikliwej pracy w terenie, która pozwoliła zlokalizować, opisać i nanieść na mapę aż 182 obiekty dziedzictwa kulturowego. Jak podkreślają urzędnicy, to o 68 procent więcej niż wszystkie znane wcześniej zabytki w tym rejonie.

Przeprowadzone badanie ma kluczowe znaczenie dla przyszłości tych malowniczych, rolniczych dzielnic La Laguny. Zebrana dokumentacja trafi do miejskiego wydziału urbanistyki, gdzie posłuży do aktualizacji Gminnego Katalogu Dóbr Dziedzictwa Kulturowego. Prace te wpisują się w tworzenie nowego Ogólnego Planu Zagospodarowania Przestrzennego (PGO).

szlaki na teneryfie przystanek rodzinka banner v1

Od 58 do 182: skok jakościowy w ochronie dziedzictwa

– Te wyniki potwierdzają, że dziedzictwo etnograficzne Los Baldíos oraz San Miguel i San Bartolomé de Geneto jest o wiele bogatsze i bardziej różnorodne, niż dotychczas sądziliśmy. W 2017 roku mieliśmy udokumentowanych 58 obiektów, a teraz wskazaliśmy 182, z których wiele było zupełnie nieznanych i nieobjętych żadną formą ochrony. Ten skok ilościowy i jakościowy pozwoli nam stworzyć pełniejszy, bardziej rzetelny i użyteczny katalog, który ułatwi planową ochronę tych dóbr – podkreślił Adolfo Cordobés, radny ds. Zagospodarowania Przestrzennego i Dziedzictwa Kulturowego.

Zlecone przez miejski wydział urbanistyki, a zrealizowane przez firmę Trivo we współpracy z Cultanią, badanie dało kompleksowy i wiarygodny obraz tego rozległego obszaru. Każdy z 182 obiektów został szczegółowo udokumentowany.

Dokumentacja, która ochroni historię

Przygotowana dokumentacja to nie tylko suche zestawienie. Obejmuje ona szczegółowy raport techniczny, cyfrową bazę danych, mapy z dokładną lokalizacją każdego zabytku we współrzędnych UTM oraz propozycje wyznaczenia stref ochronnych. Każda karta inwentaryzacyjna zawiera lokalizację obiektu, dokumentację graficzną, jego typologię, wpływ czynników zewnętrznych oraz ocenę stanu prawnego.

Nad projektem pracował wielodyscyplinarny zespół archeologów, antropologów, etnografów i historyków, którzy połączyli różne metody badawcze. Analizowali dokumenty administracyjne, historyczne mapy i zdjęcia lotnicze, prowadzili systematyczne badania terenowe, a także przeprowadzali wywiady z mieszkańcami i lokalnymi ekspertami.

Architektura, woda i wiara w krajobrazie kulturowym

Identyfikacja tradycyjnych budynków, zabytkowych systemów wodnych, klepisk, zespołów mieszkaniowych oraz obiektów sakralnych daje szeroki obraz kulturowego krajobrazu tego regionu i jego historycznej ewolucji. To solidna podstawa do aktualizacji Gminnego Katalogu Dóbr Dziedzictwa zgodnie z Wyspiarską Ustawą o Dziedzictwie Kulturowym (Ley 11/2019).

– Dzięki temu decyzje będą podejmowane z większą jasnością techniczną i dogłębną znajomością terenu, co wzmocni bezpieczeństwo prawne zarówno dla administracji, jak i dla właścicieli – dodał Cordobés, przypominając, że przyszły proces katalogowania będzie przebiegał zgodnie z procedurą określoną w przepisach regionalnych, w tym z opiniami branżowymi i okresami konsultacji społecznych.

Co kryje się wśród wzgórz?

Inwentaryzacja ujawniła, że najliczniejszą grupę zabytków stanowią tradycyjne budynki mieszkalne i gospodarcze – aż 112 obiektów, co stanowi 61,5 procent całości. Odzwierciedlają one dawną architekturę wiejską regionu La Laguna, z domami krytymi dachami o jednym, dwóch lub czterech połaciach, ustawionymi wzdłuż historycznych dróg. Kolejne miejsca zajmują zbiorniki wodne (13,2 procent), będące świadectwem tradycyjnej wiedzy o gospodarowaniu wodą, zespoły mieszkaniowe (9,3 procent) oraz klepiska (6,6 procent). Listę uzupełniają obiekty sakralne, systemy tarasów rolnych, a także groty, pasieki, źródła, poidła i piece.

Wyzwania: zaniedbanie i presja urbanistyczna

Raport zwraca uwagę na ogólnie zły i dostateczny stan zachowania większości obiektów. Głównymi przyczynami są zaniechanie tradycyjnej działalności rolniczej i hodowlanej, ekspansja roślinności oraz presja urbanistyczna. Wyjątek stanowią obiekty sakralne, takie jak Kalwaria Trzech Krzyży czy pustelnie, które dzięki stałej opiece lokalnej społeczności utrzymują się w lepszym stanie.

Informacja, która przygotowuje grunt pod ochronę

Władze podkreślają, że przedstawione opracowanie nie wprowadza żadnych zmian prawnych ani nie wpływa na obecny status prawny nieruchomości. Ma ono charakter wyłącznie informacyjny i przygotowawczy, aby przyszłe procesy katalogowania przebiegały z większą precyzją i przejrzystością. Zastosowana metodologia, łącząca badania terenowe, analizę dokumentów i wywiady, gwarantuje, że każdy element zostanie prawidłowo zidentyfikowany i opisany jeszcze przed rozpoczęciem procedur administracyjnych.

Źródło

Przewijanie do góry
Share via
Copy link