Audio generowane przez AI (Readerr) - może zawierać błędy
Opracowanie przy pomocy sztucznej inteligencji na podstawie informacji hiszpańskojęzycznych. Źródło pod artykułem.
„Wyszedłem jak szalony”. Tym zdaniem złożonym zaledwie z trzech słów Víctor Grau Bassas udokumentował w 1887 roku Fiestę del Charco w La Aldea de San Nicolás, pozostawiając słynną kronikę, w której streścił swoje doświadczenie. 139 lat później, 15 października, historyk David González, przewodnik tras organizowanych przez służbę dziedzictwa historycznego Cabildo, odczytał fragmenty tego artykułu. Pierwszy kustosz muzeum El Museo Canario oddał w nim gwar, świeżość i wyjątkowość wydarzenia, podczas którego na okrzyk „¡al Charco!” alkad tej wioski w zachodniej części Gran Canarii zapraszał współmieszkańców do połowu cefali, naśladując poniekąd embarbaskadę – technikę, którą stosowali dawni mieszkańcy wysp, by ogłuszać ryby.
Kulturowy krajobraz La Aldea z szerokiej perspektywy
David González przybliżył osobom, które wzięły udział w tej trasie, kulturowy krajobraz La Aldea z łagodnego wzniesienia, z którego rozciągał się widok na cały słynny zbiornik wodny – scenę jednego z najpopularniejszych świąt w kalendarzu rozrywkowym i kulturalnym archipelagu. Miejsce to leży w La Marciega, jednym z najlepiej zachowanych terenów podmokłych na wyspach, z interesującą różnorodnością ptaków wodnych, endemicznych gadów i rozległym lasem tarahalowym. Z tego samego punktu widać znaczną część gór otaczających gminę, która kryje wyjątkową w skali Wysp Kanaryjskich różnorodność geologiczną, liczącą czternaście milionów lat.
Stanowisko paleontologiczne i ślady dawnego zbiornika
Niespełna sto metrów od słynnego Charco, w samym sercu delty wąwozu La Aldea, choć nie w jego obecnym korycie, zatrzymaliśmy się, bo González – nasz świetnie udokumentowany przewodnik – wyjaśnił, że stoimy obok stanowiska paleontologicznego liczącego około półtora miliona lat. Część uczestników wiedziała o jego istnieniu, ale historyk zaskoczył nas, gdy ujawnił, że stąpamy po dnie dawnego zbiornika wodnego, który zniknął z przyczyn naturalnych tysiące lat temu. La Marciega to nadmorski teren podmokły, który pozwala zrozumieć ścisły związek między wodą, wąwozem, wybrzeżem i społecznościami zamieszkującymi ten obszar – przestrzeń nierozerwalnie związaną, jak opisywał Grau Bassas, z najbardziej reprezentatywnym świętem La Aldea, które odbywa się co roku 11 września w jej wodach.
Los Caserones – jedno z największych osiedli dawnych Guanczów
Trasa poprowadziła nas do stanowiska Los Caserones, jednego z największych znanych osiedli tubylczych na Gran Canarii. Wioska rozciągała się po obu stronach ujścia wąwozu. Źródła historyczne i archeologiczne mówią o setkach konstrukcji – domostw, przestrzeni wspólnych i struktur pogrzebowych – które pozwalają wyobrazić sobie, jak duże rozmiary osiągnęło to miejsce. Pod koniec XIX wieku Víctor Grau Bassas doliczył się w tym rejonie około 800 struktur.
Właśnie na tym stanowisku archeologicznym trwa nowa kampania wykopaliskowa, którą kieruje Efraín Marrero, współdyrektor firmy Prored. Archeolodzy pozostaną na miejscu do końca listopada, badając ten teren. To była prawdziwa przyjemność usłyszeć z pierwszej ręki o bogactwie tego stanowiska i pracach, które są obecnie prowadzone. Jednym z nich jest sondowanie rozległej działki, którą niedawno nabyło Cabildo insular. Archeolodzy pokazali uczestnikom trasy fragmenty ceramiki i narzędzi kamiennych znalezionych w tej kampanii; wyjaśnili też typologię dawnych domostw aborygenów – ze strukturami w kształcie krzyża, najliczniejszymi na nadmorskich stanowiskach Gran Canarii, oraz okrągłymi.
Ślady kontaktu Europejczyków z dawnymi mieszkańcami wyspy
W jednej z tych okrągłych konstrukcji znaleziono dowody kontaktu Europejczyków z miejscową ludnością w końcowej fazie kultury dawnych Guanczów. Caserones było zamieszkane w ostatnich stuleciach epoki tubylczej. Niedawne datowania radiowęglowe potwierdzają, że osiedle było zaludnione w XIV wieku. Istnieją też starsze datowania, mniej wiarygodne, ponieważ wykonano je na węglu drzewnym – datowanie kości i nasion jest znacznie dokładniejsze – które określają wiek tego zespołu na VIII wiek. Wyniki nowych wykopalisk będą nadal rzucać światło na pierwszych mieszkańców tego miejsca na wyspie.
Najświeższe wieści z Wysp Kanaryjskich
Codzienne newsy, alerty pogodowe i praktyczne informacje – prosto z wysp, po polsku. Mieszkamy tu i wiemy co się dzieje, zanim trafi do mediów. Wszystko publikujemy na naszym kanale WhatsApp – bez pośredników, bez algorytmu.

