wyspy kanaryjskie przetargi bez oferentow

Wyspy Kanaryjskie: setki przetargów bez oferentów

Audio generowane przez AI (Readerr) - może zawierać błędy

Opracowanie przy pomocy sztucznej inteligencji na podstawie informacji hiszpańskojęzycznych. Źródło pod artykułem.

Przetargi na roboty publiczne ogłaszane przez różne instytucje od lat pełnią funkcję swego rodzaju termometru, przynajmniej częściowo pokazującego kondycję branży budowlanej. Od ponad pięciu lat ów wskaźnik wyraźnie szwankuje – owszem, postępowania są ogłaszane, ale więcej niż połowa z nich kończy się bez oferentów.

Setki postępowań bez chętnych

Między początkiem 2021 roku a ubiegłym miesiącem na Wyspach Kanaryjskich ogłoszono 1041 postępowań przetargowych, które nie przyciągnęły prywatnych firm. Łączna wartość środków przeznaczonych na te inwestycje sięga zawrotnej kwoty 833,96 miliona euro. Powód? Jak wskazuje Salud Gil, prezes Stowarzyszenia Przedsiębiorców Budowlanych i Deweloperów z Las Palmas (AECP), dzieje się tak, ponieważ „ceny nie są weryfikowane przed ogłoszeniem przetargu”.

Inflacja zburzyła kalkulacje

Latem 2021 roku wybuchła fala inflacji, której główną areną stały się produkty energetyczne. Proces ten pogłębił się jeszcze bardziej, gdy Władimir Putin zdecydował się zaatakować Ukrainę. Skutki konfliktu szybko przeniosły się na rynki ropy i gazu, a stamtąd na rynek surowców. W efekcie w przetargach rozstrzyganych według ustalonej ceny kalkulacje kosztów rozsypywały się w proch. „Zaczęto sobie zdawać sprawę z konieczności aktualizacji cen” – twierdzi Isidro Martín, sekretarz generalny Fepeco (Prowincjonalnej Federacji Podmiotów Budowlanych w Santa Cruz de Tenerife). A przynajmniej tak powinno być, gdy spojrzy się na liczby. Gil zapewnia bowiem, że w momencie, gdy „firmy oceniają, że może pojawić się zysk, nie przepuszczają okazji. Nie boimy się problemów, potrafimy sobie z nimi radzić, ale nie zamierzamy dokładać pieniędzy z własnej kieszeni”.

Ceny publiczne nie nadążają za rzeczywistością

Nie wygląda na to, by inflacja i ceny publiczne – określające wynagrodzenie za zlecenia objęte przetargiem – zmierzały w tym samym tempie. W rezultacie przetarg „nie mierzy ani postępu, ani oczekiwań przedsiębiorstw” – kontynuuje prezes AECP. Do tego dochodzą opóźnienia administracyjne. Sama Salud Gil przyznaje, że czasem „między publikacją przetargu a jego rozstrzygnięciem mijają dwa lata”.

Rekordowy rok pod względem ogłoszeń

Wszystko to rozgrywa się w roku, w którym liczba przetargów na wyspach wystrzeliła o 84,6 proc. – z miliona euro na koniec trzeciego kwartału ubiegłego roku do dwóch milionów odnotowanych do września obecnego okresu. Tę znaczącą różnicę tworzą inwestycje w Estadio de Gran Canaria, związane z modernizacją obiektu na potrzeby mundialu w 2030 roku, oraz w lotnisko Teneryfa Południe – pierwszy krok miliardowego zastrzyku finansowego zapowiedzianego przez AENA.

Stadion w Siete Palmas – lekcja pokory

Przypadek stadionu w Siete Palmas to znamienity przykład rozbieżności między ogłaszanymi przetargami a rzeczywistością biznesową. W pierwszym podejściu nie udało się wyłonić wykonawcy, bo żadnemu prywatnemu przedsiębiorstwu nie zgadzały się rachunki, co wymusiło rozpoczęcie całego procesu od zera. Ostatecznie tymczasowe konsorcjum firm (UTE) złożone z OHLA i Sando podejmie się upiększenia obiektu sportowego za 192,88 miliona euro (206,39 miliona z podatkiem IGIC) – zdecydowała o tym Rada Wyspy Gran Canaria w ostatnich dniach ubiegłego miesiąca. Trzeba było podnieść cenę o 10 proc., by przyciągnąć uwagę przedsiębiorców, którzy zaledwie trzy miesiące wcześniej nie złożyli żadnej oferty.

Papierologia znika, gdy jest wola polityczna

To tempo również zasługuje na uwagę Salud Gil. Przedstawicielka biznesu ostrzega, że wszystkie „przeszkody i papierkologia”, które towarzyszą procesom przetargowym i rozstrzyganiu zamówień publicznych, ulatniają się „gdy tylko pojawi się wola ze strony polityków”. W tym przypadku albo naciskano na przyspieszenie, albo grancanaryjska siedziba mundialu trafiłaby w ręce innego hiszpańskiego miasta, które aspiruje do odegrania pierwszej roli.

Sztywne terminy i groźba kar

Poza ceną i powolnością większości tego typu postępowań Isidro Martín zwraca uwagę na brak elastyczności widoczny w dokumentacji konkursowej. „Wyznacza się sztywne terminy, których czasem nie da się dotrzymać z przyczyn niezależnych od firmy” – wskazuje. Przykłady? „Nagłe wzrosty cen materiałów czy trudności ze znalezieniem potrzebnej siły roboczej”. Niedotrzymanie ustalonych dat wiąże się z „karami” – przypomina sekretarz generalny Fepeco. Jeśli są one wystarczająco dotkliwe, by zachwiać kalkulacjami, przedsiębiorcy decydują się nie ryzykować. Owa groźba istniała zawsze i została wprowadzona z powodu nagminnych, a niekiedy słabo uzasadnionych opóźnień. Jednak obecnie „specyfikacje przewidują bardziej elastyczne terminy” – kontynuuje Martín.

Kryzysy i wypadki też ważą na decyzjach

Poza wymienionymi powodami na decyzje firm o przystąpieniu do przetargów wpływają także zdarzenia takie jak zerwanie łańcuchów dostaw wskutek konfliktów czy nieprzewidziane wypadki. Przedstawiciel biznesu z prowincji zachodniej wyjaśnia, że władze zdały sobie z tego sprawę i możliwość większej elastyczności postępowań staje się coraz bliższa.

Gminy najczęściej zostają z pustą salą

To samorządy gminne najczęściej od 2021 roku zastawały pustą salę przy rozstrzyganiu przetargów na roboty. Stało się tak w 482 przypadkach, a łącznie 262 miliony euro pozostały bez wykonawcy. Kwota ta – przy znacznie mniejszej liczbie przetargów (170) – przewyższa sumę w radach wysp (289,5 miliona). Na trzecim miejscu plasuje się administracja autonomiczna z 146 całkowitymi rezygnacjami i 169 milionami euro wracającymi do szuflady budżetowej. W przypadku państwa sytuacja taka miała miejsce 126 razy na kwotę 54,4 miliona. Na koniec inne 117 przetargów skierowanych do niezidentyfikowanych instytucji, innych niż wymienione, zebrało 59 milionów euro, które firmy zdecydowały się przepuścić.

Źródło

Przewijanie do góry
Share via
Copy link